8 Şubat 2008 Cuma

Sessiz sedasız
dolaşmayı sever
taşlar.
Karamsar bakışlarda
Kaçışmayı.
Ağlamak ister çehreler
bulutlar çökerken
karanlık basarken.
Göz yaşları taşları
sever.
Taşlar dolaşmayı

Sevmek kaçan kuşları
Gökyüzünü örtmek
ve saklanmak hilalden
geceden..
Beklemek umutları
örtbas etmek
ve sindirmek içinde.
Kolay gelen işlere
sıvamak bilekleri.
Ve yürümek
kalabalık
bilmediğin yerlere.
Beklemekti beni
en çok hüzünlendiren.
Hiç duymayacağım sesler
ve görmediğim yüzler
bir hayal perdesinde.
Kıyısında bir ömrün
Gözlerim üzerindeyken
beklemek
avcumdaki hayalleri,
Harcanıyor bir ömür.
Ufuk kararıyor,
Bulutlar sıyrıldıkça
ve yeni günler
doğdukça,
Kendimden parçaları
Daracık mezarlarda kaybettim
ve dehlizlerinde beklemelerin
emeklerken
Kah durup
Kah söylenirken
ve uzanamadığım ışık
dalgalarda boğulurken
Beklemekti beni
en çok hüzünlendiren.